O can
Fixemos unha presentacion de Powerpoint.View more presentations or Upload your own.
Buscamos fotos de cans e puxemos animacions.
David G e Alba
Blog de Segundo B do CEIP Heroínas de Sálvora
jueves, 31 de marzo de 2016
OS GATOSº
gato
Nós fixemos unha presentación de Power Point duns gatos.View more presentations or Upload your own.
Que vos parece?
Sabela Gude Pena e Marta Guisamonde Sampedro
jueves, 17 de marzo de 2016
O escorpión dourado
Nós fixemos unha presetación de Power Point.
É de un escorpion dourado.
A ver se vos gusta.
David Fernández Paz e
Marta Pastoriza Romano
É de un escorpion dourado.
A ver se vos gusta.
David Fernández Paz e
Marta Pastoriza Romano
O escorpion dorado
View more presentations or Upload your own.
viernes, 11 de marzo de 2016
Visita ao Museo de Historia Natural
Gústanvos os animais? A nós si. Por iso onte fomos a Santiago, para ver o Museo de Historia Natural.
Alí puidemos ver réplicas de moitísimos animais, desde invertebrados como a libélula ata mamíferos feroces como o león.
No Museo, os animais están situados en reproducións dos seus hábitats naturais: a fraga, o río, a praia...
Tamén conta cunha importante colección de minerais. Hainos de tódalas cores!! Incluíndo unha enorme pedra de cuarzo rosa que procedía da Curota.
Puidemos ver como son as distintas capas de terra por debaixo do chan que pisamos, e que animais se refuxian nela.
Entre os fósiles, tal vez o máis impresionante fose a moa dun mamut. Se a moa era como a nosa cabeza...como sería o bicho enteiro!!
Mágoa que non puidemos saír un anaco ao parque tan agradable que hai alí mesmo. Pero en Santiago choveu bastante, e estaba todo moi mollado.
Pasámolo pipa!
Alí puidemos ver réplicas de moitísimos animais, desde invertebrados como a libélula ata mamíferos feroces como o león.
Tamén conta cunha importante colección de minerais. Hainos de tódalas cores!! Incluíndo unha enorme pedra de cuarzo rosa que procedía da Curota.
Puidemos ver como son as distintas capas de terra por debaixo do chan que pisamos, e que animais se refuxian nela.
Entre os fósiles, tal vez o máis impresionante fose a moa dun mamut. Se a moa era como a nosa cabeza...como sería o bicho enteiro!!
Mágoa que non puidemos saír un anaco ao parque tan agradable que hai alí mesmo. Pero en Santiago choveu bastante, e estaba todo moi mollado.
Pasámolo pipa!
martes, 1 de marzo de 2016
Medallas
Non, non é que nos presentásemos a campionato ningún, e levásemos unha medalla.
Trátase de medallas que fixemos nós, na clase.
Traballamos con pasta branca de modelar.
Primeiro, fixemos unha bóla. Despois, esmagámola un pouco, e, con axuda dun rolete (apoiado nuns soportes para que quedase demasiado fina) fixemos unha lámina.
Axudándonos cun vaso, recortamos desa lámina unha peza redonda, na que fixemos un furado próximo ao borde, para despois poderlle pasar un fío.
Puxémoslle o nome por detrás, e por diante decorámola deixando as pegadas de tapas de rotulador.
Da que secaron, pintámolas.
E, cando secou a pintura, puxémoslle o cordel e colgámolas no pescozo.
Gústanvos?
Trátase de medallas que fixemos nós, na clase.
Traballamos con pasta branca de modelar.
Primeiro, fixemos unha bóla. Despois, esmagámola un pouco, e, con axuda dun rolete (apoiado nuns soportes para que quedase demasiado fina) fixemos unha lámina.
Axudándonos cun vaso, recortamos desa lámina unha peza redonda, na que fixemos un furado próximo ao borde, para despois poderlle pasar un fío.
Puxémoslle o nome por detrás, e por diante decorámola deixando as pegadas de tapas de rotulador.
Da que secaron, pintámolas.
E, cando secou a pintura, puxémoslle o cordel e colgámolas no pescozo.
Gústanvos?
viernes, 26 de febrero de 2016
De onde vén a auga das ventás?
Hoxe, cando chegamos a clase, tódalas ventás estaban empañadas.
Démonos conta de que, ao pasar o dedo, podíamos debuxar nelas, e estivemos xogando un anaco. Ao debuxar, caían pingas de auga.
Pero...de onde viña esa auga?
Houbo distintas hipóteses ao respecto.
Marta Guisamonde, Lucía e Jonatan, dicían que esa auga viña da chuvia. Pero, se era así...por onde entraba? Como atravesaba o cristal?
Segundo Marta Lois e Lucía, pasa por un furadiño pequeno que hai nel. Temos que seguir buscando, porque hoxe non demos con el.
Nerea dicía que, cando vai calor, ao abrir a ventá entra o calor e fai como un suor nos cristais. Pero o caso é que hoxe fóra non ía calor!
Di Nerea que nos coches tamén pasa iso, e que hai que limpar cun trapo. Sabela di que ás veces nin trapo fai falta, que abrindo a ventá xa se limpa. Por que será?
No baño tamén ocorre, e pódese secar co secador.
Valeria opina que a humidade está dentro, por toda a clase. Sofía opina o mesmo. Di que é esa humidade a que choca cos cristais e os empaña.
Quen terá razón? Imos investigar sobre o tema, a ver se logramos dar coa información correcta!
Démonos conta de que, ao pasar o dedo, podíamos debuxar nelas, e estivemos xogando un anaco. Ao debuxar, caían pingas de auga.
Pero...de onde viña esa auga?
Houbo distintas hipóteses ao respecto.
Marta Guisamonde, Lucía e Jonatan, dicían que esa auga viña da chuvia. Pero, se era así...por onde entraba? Como atravesaba o cristal?
Segundo Marta Lois e Lucía, pasa por un furadiño pequeno que hai nel. Temos que seguir buscando, porque hoxe non demos con el.
Nerea dicía que, cando vai calor, ao abrir a ventá entra o calor e fai como un suor nos cristais. Pero o caso é que hoxe fóra non ía calor!
Di Nerea que nos coches tamén pasa iso, e que hai que limpar cun trapo. Sabela di que ás veces nin trapo fai falta, que abrindo a ventá xa se limpa. Por que será?
No baño tamén ocorre, e pódese secar co secador.
Valeria opina que a humidade está dentro, por toda a clase. Sofía opina o mesmo. Di que é esa humidade a que choca cos cristais e os empaña.
Quen terá razón? Imos investigar sobre o tema, a ver se logramos dar coa información correcta!
Pican?
Hoxe recibimos a visita de Cipri, o pai de Erea.
Cipri traballa nun sitio onde fabrican anzois, así que veu e explicounos todo o proceso de fabricación: desde que o arame chega en enormes rolos, ata que sae o anzol xa listo para atrapar o peixe.
Ben embolsados para que ninguén se lastimase, tróuxonos distintos tipos de anzois, de tamaño e cor variada. Tamén nos trouxo un que se chama ecolóxico, porque ten a punta virada cara dentro, para evitar danar as aves mariñas ou as tartarugas.
Ademais, vimos como o arame é ao principio brando e maleable, para despois volverse, durante o proceso de fabricación, primeiro quebradizo, despois duro e resistente.
Teñen máquinas que fan de todo: cortar, afiar, revirar o arame para darlle a curvatura precisa...de todo!
Agora xa entendemos un pouco mellor como se fai un anzol. Xa podemos ir de pesca con máis coñecementos.
O caso é que piquen! ;-)
Cipri traballa nun sitio onde fabrican anzois, así que veu e explicounos todo o proceso de fabricación: desde que o arame chega en enormes rolos, ata que sae o anzol xa listo para atrapar o peixe.
Ben embolsados para que ninguén se lastimase, tróuxonos distintos tipos de anzois, de tamaño e cor variada. Tamén nos trouxo un que se chama ecolóxico, porque ten a punta virada cara dentro, para evitar danar as aves mariñas ou as tartarugas.
Ademais, vimos como o arame é ao principio brando e maleable, para despois volverse, durante o proceso de fabricación, primeiro quebradizo, despois duro e resistente.
Teñen máquinas que fan de todo: cortar, afiar, revirar o arame para darlle a curvatura precisa...de todo!
Agora xa entendemos un pouco mellor como se fai un anzol. Xa podemos ir de pesca con máis coñecementos.
O caso é que piquen! ;-)
Suscribirse a:
Entradas (Atom)