Pintar no muro: Thierry Noir

Thierry Noir foi un artista francés que viviu en Berlín moito tempo.
Cando el chegou a Berlín, a cidade estaba aínda dividida polo muro. El foi o primeiro en pintar enriba deste.
O muro estaba moi vixiado, e estaba prohibido pintar nel. Así que Noir buscou os lugares menos controlados, e púxose a deseñar os seus bonecos. Era a súa maneira de protestar contra un muro que dividía unha cidade de xeito irracional.
Thierry Noir procuraba ir acompañado de alguén que lle avisase de se viña a policía, para poder escapar a tempo.  Tamén buscou a sinxeleza, porque tiña que rematar pronto para evitar que o collesen.
Durante cinco anos, ata que caeu o muro, Thierry seguiu pintando sobre el as súas siluetas, que hoxe son un dos iconos de Berlín.

No cole quixemos renderlle unha pequena homenaxe a este artista de rúa, pintando ao seu estilo.  Fixemos na clase cadanseu debuxo, e logo escollemos un para pintalo fóra, no muro exterior do cole.
A que molan?

Aunque pintarlo estaba prohibido (los soldados tenían permiso para disparar en cuanto vieran cualquier actividad que ellos consideraran sospechosa en la zona inmediata a la frontera), se lanzó en 1984 a garabatear dibujos chillones, protestas gráficas contra el "monstruo" que partía a la ciudad por la mitad en los años finales de la Guerra Fría. Para sentirse más protegido, intentaba no ir solo y evitar las zonas poco frecuentadas.

Ver más en: http://www.20minutos.es/noticia/2117841/0/thierry-noir/muro-de-berlin/pintura/#xtor=AD-15&xts=467263

. Aunque pintarlo estaba prohibido (los soldados tenían permiso para disparar en cuanto vieran cualquier actividad que ellos consideraran sospechosa en la zona inmediata a la frontera), se lanzó en 1984 a garabatear dibujos chillones, protestas gráficas contra el "monstruo" que partía a la ciudad por la mitad en los años finales de la Guerra Fría. Para sentirse más protegido, intentaba no ir solo y evitar las zonas poco frecuentadas.

Ver más en: http://www.20minutos.es/noticia/2117841/0/thierry-noir/muro-de-berlin/pintura/#xtor=AD-15&xts=467263

. Aunque pintarlo estaba prohibido (los soldados tenían permiso para disparar en cuanto vieran cualquier actividad que ellos consideraran sospechosa en la zona inmediata a la frontera), se lanzó en 1984 a garabatear dibujos chillones, protestas gráficas contra el "monstruo" que partía a la ciudad por la mitad en los años finales de la Guerra Fría. Para sentirse más protegido, intentaba no ir solo y evitar las zonas poco frecuentadas.

Ver más en: http://www.20minutos.es/noticia/2117841/0/thierry-noir/muro-de-berlin/pintura/#xtor=AD-15&xts=467263

Obradoiro de caracois

Como ben sabedes, este ano o tema que estamos traballando desde a biblioteca do noso centro é a emigración, e  os movementos migratorios en xeral, por distintos motivos, como o exilio.
Por iso, unha das exposicións que se fixeron ao longo do curso, e que aínda está no pasillo de abaixo, é a de "Ponte nos seus zapatos", sobre as persoas refuxiadas.

Ao igual que as persoas refuxiadas, os caracois levan a casa ao lombo.
No obradoiro do martes pasado, quixemos mandarlles o noso abrazo multicolor en forma de caracois a todas esas persoas que tanto están sufrindo, fóra do seu fogar e do seu país, expulsadas por unha guerra que parece que non acaba máis.
Moitas grazas a tódalas familias pola vosa colaboración, tanto traendo material para os traballos, como participando nos obradoiros no voso tempo de lecer.

Primavera

Primavera. Tempo de renacer. De botar gromos as plantas. De encherse todo de flores e insectos.
Quixémolo traballar na hora de plástica, e saíu así, como podes ver pinchando nas margaridas.

Flores estilo Mackintosh

Inspirándonos nesta obra que vedes aí abaixo de Mackintosh (un arquitecto, deseñador e pintor escocés), fixemos uns traballos con técnica mixta: ceras, rotulador permanente e acuarelas.

 

Ao pinchar na imaxe de Mackintosh, podes ver os nosos traballos. 

Gústanche?

Medallas

Non, non é que nos presentásemos a campionato ningún, e levásemos unha medalla.
Trátase de medallas que fixemos nós, na clase.
Traballamos con pasta branca de modelar.

Primeiro, fixemos unha bóla. Despois, esmagámola un pouco, e, con axuda dun rolete (apoiado nuns soportes para que quedase demasiado fina) fixemos unha lámina.
Axudándonos cun vaso, recortamos desa lámina unha peza redonda, na que fixemos un furado próximo ao borde, para despois poderlle pasar un fío.
Puxémoslle o nome por detrás, e por diante decorámola deixando as pegadas de tapas de rotulador.
Da que secaron, pintámolas.
E, cando secou a pintura, puxémoslle o cordel e colgámolas no pescozo.
Gústanvos? 

Pintando os cacharros

O venres pasado, pintamos os cacharros de barro que fixéramos con Uxía, a nai de Sofía.
Utilizamos pintura acrílica, que aguanta máis e é un pouco máis intensa.

Recordade: os cacharros non están cocidos, así que parten facilmente se tiramos do borde, e non aguantan a auga. Non se poden usar de floreiros!
Pero si que se poden usar para gardar cromos, bolis, pinturas...
A que quedaron chulos?