Millo

Hai xa algún tempo, Álvaro trouxo a clase unhas mazarocas de millo. Quería que aprendésemos cousas sobre o millo, e que o plantásemos.
Como non era tempo de facelo, deixámolo para máis adiante.
Hai cousa de dúas semanas, retomamos a idea. Pero non cun millo calquera: con millo de facer "palomitas".
Primeiro plantámolo dentro, en macetas. Día a día, fomos observando como as plantas nacían e ían medrando. Agora que se puxeron un pouco grandes, transplantámolas fóra.

Xa sabemos que temos que regalas de cando en vez, e abonar un pouco a terra. Tamén nos dixeron que o vento favorece a polinización.
Medrarán?
Poderemos comer "palomitas" feitas por nós?

De onde vén a auga das ventás?

Hoxe, cando chegamos a clase, tódalas ventás estaban empañadas.
Démonos conta de que, ao pasar o dedo, podíamos debuxar nelas, e estivemos xogando un anaco. Ao debuxar, caían pingas de auga.
Pero...de onde viña esa auga?

Houbo distintas hipóteses ao respecto.
Marta Guisamonde, Lucía e Jonatan, dicían que esa auga viña da chuvia. Pero, se era así...por onde entraba? Como atravesaba o cristal?
Segundo Marta Lois e Lucía, pasa por un furadiño pequeno que hai nel. Temos que seguir buscando, porque hoxe non demos con el.
Nerea dicía que, cando vai calor, ao abrir a ventá entra o calor e fai como un suor nos cristais. Pero o caso é que hoxe fóra non ía calor!
Di Nerea que nos coches tamén pasa iso, e que hai que limpar cun trapo. Sabela di que ás veces nin trapo fai falta, que abrindo a ventá xa se limpa. Por que será?
No baño tamén ocorre, e pódese secar co secador.
Valeria opina que a humidade está dentro, por toda a clase. Sofía opina o mesmo. Di que é esa humidade a que choca cos cristais e os empaña. 
Quen terá razón? Imos investigar sobre o tema, a ver se logramos dar coa información correcta!