A longa liña da vida

Agora que sabemos un pouco de como foron aparecendo os distintos seres vivos sobre o noso planeta, a profe Irene invitounos a unha nova sesión sobre o tema.
Esta vez non tivemos plantas, nin corais, nin insectos, nin dinosauros, nin mamíferos...só unha cinta negra. Moi, moi longa. Medía máis de 40 metros!

Estiramos a liña, e estivemos xogando a situarnos no lugar da mesma onde creíamos que se tiñan producido os distintos eventos: o Big Bang, a aparición das primeiras bacterias, das plantas, dos peixes...
E sabedes que?? Certamos case sempre! Situámonos moi ben.
Ao final Irene pediunos que nos situásemos onde nos parecía que apareceran os seres humanos sobre a Terra. E fomos sen dubidalo cara o final da cinta.
Ela explicounos que o tempo que leva a nosa especie sobre a Terra sería só o último centímetro. Case nada, comparado con todo o tempo desde que se produciu o Big Bang.
Logo, estivemos reflexionando sobre a nosa responsabilidade de coidar o planeta e a vida que hai sobre el. Nós, que temos a sorte de ter un cerebro bastante evolucionado, que somos quen de pensar e ver as consecuencias dos nosos actos, temos tamén a obriga de coidar todo o que nos rodea.
Procuraremos facelo!

De onde vén todo? (2)

Cando unha historia queda a medias, estamos impacientes por saber como continuará.
Iso nos pasaba con respecto ao que nos contara Irene, acerca da orixe das cousas.
Así que a semana pasada volvemos a ter unha sesión con ela, para que seguise contándonos a historia de como se orixinou a vida no noso planeta, e como foron aparecendo as distintas especies.

Despois da explicación, estivemos xogando co material. Que escoitando apréndese, pero tocando apréndese aínda máis.
Irene deixounos no corredor todas as tarxetas explicativas e as caixas dos seres vivos aparecidos nos distintos períodos da historia do noso planeta. Así, podemos saír de cando en vez alí, e volver a traballar sobre o tema.
Grazas de novo, Irene!

De onde vén todo?

A semana pasada, estivemos escollendo un tema para empezar un novo proxecto.
As propostas que había eran: que cousas rompen a capa de ozono, como se fan os ladrillos, a Prehistoria, a auga, os animais, os músculos do noso corpo.
Despois de votar, saíu escollido o tema da Prehistoria. Pero a verdade é que non queremos só saber cousas sobre as persoas da Prehistoria.
Sobre todo, sobre todo, queremos saber de onde vén todo. De onde veñen as persoas, e o planeta Terra, e o Sol, e a auga, e...todo!
Sabemos que desde as distintas relixións e culturas hai propostas para explicar esa incógnita. Pero no cole estamos para aprender explicacións científicas, así que imos investigar sobre iso.
A profe Irene, que ten unha aula chea de cousas de Ciencias, ofreceuse a axudarnos. Así que fomos á súa clase, para que nos contase o que ela sabe acerca do orixe das cousas.
Así, entre explicacións e experimentos, falounos da Gran Explosión (Big Bang) e da aparición das estrelas. Que son tantas, que perderíamos a conta se quixésemos contalas, como nos pasa cando intentamos contar a area que cae nunha cunca.
Tamén nos falou do Sistema Solar, e de como se formou o planeta Terra. Soubemos que ao principio estaba moi quente e moi seco, e o seu interior estaba tan pero tan quente, que acabou por botar materia para fóra, por medio de numerosos volcáns. E aproveitamos para facer de novo o experimento dos volcáns, que tanto nos gustara o curso pasado.

Vimos a diferencia entre corpos sólidos, líquidos e gaseosos. 
Fixémonos un montón de preguntas: "O Sol apágase de noite?", "De onde saen os raios do Sol?" "Como se aguantan os planetas no espacio?"
E aí nos quedamos, agardando que o vindeiro día que vaiamos á súa clase nos explique como en ese planeta chamado Terra apareceron os primeiros seres vivos.
Vós que pensades?
Eu penso que toca investigar un montón!

Rompendo cremalleiras: música contra o ruído do silencio

Esta temporada estamos, como sabedes, levando a cabo distintas accións no cole para visibilizar o problema da violencia machista.
Este ano escolleuse como elemento simbólico a cremalleira. A cremalleira simboliza o silencio que tantas veces hai arredor da violencia.

Este marabilloso concerto que tivo lugar o martes, a cargo de Michelle, a irmá de Yamila e Iron, quere ser música que rompa esas cremalleiras.
Música contra o enxordecedor ruído do silencio.
Grazas, Michelle, polo regalo que nos fixeches coa túa música.

Compartindo saberes

De todas as cousas boas que ten saber algo, unha das mellores é poder compartilo con outras persoas.
Por iso, agora que xa sabemos moi ben como se fai o biscoito de chocolate, decidimos compartilo co grupo de 4º B.
Fomos á súa clase, e fixemos...non un! senón dous biscoitos.

Alí fomos, por un día, profes de cociña. 
Claro que saíron ben! Dubidábalo?

Taumatropo

 Sabedes o que é un taumatropo? Que palabro, verdade?
Pois é un xoguete formado por un disco con dúas imaxes diferentes en cada lado.
Para xirar o disco, pódese utilizar un anaco de corda amarrado a cada extremo, ou un pau fino e longo (como os das brochetas).
Ao xiralo rapidamente, produce a impresión óptica de que ambas imaxes están xuntas.
Así, se debuxas unha gaiola por un lado e un paxaro no outro, ao xirar ves o paxaro metido na gaiola. Isto é porque cada imaxe permanece na retina durante un breve lapso de tempo, e ao aparecer a outra de xeito inmediato, superpóñense.
O invento do taumatropo atribúese a John Ayrton.
Aquí vos queda unha imaxe que pode servir para facer un taumatropo, por se vos animades a repetilo na casa.

Pinchade nela, e veredes fotos de cando nós o intentamos na clase.

Experimento sobre a conservación dos alimentos

Despois dalgún tempo traballando na cociña e sobre o tema dos alimentos, hai unha pregunta que nos ronda a cabeza: canto tempo se conservan os alimentos? Que pasa se os deixamos fóra da neveira, sen utilizar ningunha técnica de conservación?
Para comprobalo, realizamos un experimento. Collemos varios alimentos: iogur, queixo, un anaco de mazá, un anaco de tomate, un anaco de pan, e garavanzos.
Antes de nada, fixemos as nosas hipóteses sobre o que pasaría con cada un deles. Podrecerían? Que aspecto collerían? Aparecerían bichos? Poñeríanse negros? Ulirían mal? Secarían? Cadaquén fixo as súas propostas e escolleu o que lle parecía que pasaría con cada alimento.

Logo, nas seguintes dúas semanas, fomos comprobando e anotando no noso cadro de observacións.
O tomate, enseguida empezou a coller mal aspecto: púxose moi brando, encheuse de líquido, colleu manchas negras, e un cheiro nauseabundo. Tivemos que tiralo! O iogur encheuse de mofo, así que aproveitamos para ver unha curta sobre o que era o mofo e como se reproducía. A mazá e o queixo tardaron bastante máis en estragarse. O pan púxose duro coma un croio. E os garavanzos quedaron intactos!
Por que? A profe explicounos que era porque foran sometidos a un proceso de secado. Cando os alimentos están ben secos, consérvanse moito mellor, xa que o mofo, para aparecer e reproducirse, precisa ter humidade e unha temperatura tirando a quente.
Aproveitamos para falar sobre métodos para conservar os alimentos.
Xa sabemos que, canto máis secos e con temperatura fresca, mellor!